The lion sleeps tonight. Daar klopt dus niks van, want er leven geen leeuwen in de jungle. Wel jaguars. Die hebben we helaas niet in het wild gezien, maar we hebben wel zijn pipi geroken. Volgens de gids was die heel vers en zat het roofdier 20 min geleden op exact dezelfde plek waar wij stonden. Met onze lange broeken. En lange mouwen. Met een vreselijk constant gezoem in onze oren van tropische muggen. Maar laten we bij het begin beginnen, dit was ons onvergetelijke jungleavontuur:
Uit het vliegtuig komen en meteen overvallen worden door de hitte, Iquitos (stad in de jungle) nog erger vinden dan Lima, vuilnis op de straten, zweten, verkeer dat voor 90 procent uit motortaxi’s (= halfoverdekte brommers met een zetel voor passagiers erop geïnstalleerd) bestaat, een boa constrictor rond onze nek voor de foto, dansen met indianen, zweten, leren over geneeskrachtige planten, krokodillenuggets eten, 2 dagen bij een junglefamilie verblijven, tocht door de jungle met junglefamilieman, bomen van 70m hoog, het oerwoud prachtig vinden, zweten, chillen in hangmatten, sap drinken uit een liaan, varen op de Amazone, van de boot afspringen in de Amazone, zwemmen in de Amazone, per ongeluk op een stekeltak gaan staan in de Amazone, Amazonesplinters in mijn voet, junglefamilievrouw die met een doorn de stekels uit mijn voet haalt, gaan vissen, niks vangen, zweten, luisteren naar junglemythes, midden in de nacht opstaan met de junglefamilieman om wilde dieren te spotten, la noche es muy claro porque la noche es muy claro, wilde ananas eten, melk drinken uit een kokosnoot, zweten, aap voorgeschoteld krijgen en uit beleefdheid niet durven weigeren, mij een ongeluk verschieten door een reusachtige spin in de slaapkamer, zweten, 2 dagen in de lodges (toeristische junglehutten) met een gids, op tocht door de jungle met de gids, ons verbazen over de arendsogen van de gids, ons nogmaals verbazen over hoe mooi het regenwoud is, zweten, aapjes door de bomen zien zwieren, zelf proberen aan lianen te zwieren, zweten, 4 uren lang ‘s nachts in een wankel bootje zitten om krokodillen te spotten, onweer trotseren, met Elke en Tine liedjes zingen om de angst voor het onweer te verminderen, ontdekken dat dit werkt, gids die in het water valt waar ook elektrische palingen zitten die je met één schok kunnen doden, gids die toch veilig in de boot klimt en er eens goed mee lacht, toch geen krokodillen vinden, de gids die dit jammer voor ons vindt, de gids die ter compensatie in 20m hoge boom klimt om er een luiaard uit te halen, helemaal vertederd zijn door dit superschattige beestje, luiaard aaien, vastnemen en terug in de boom hangen, uit totale vertedering een luiaardsleutelhanger kopen, sleutelhanger na 1 dag kapot, zweten, kikker in de wc, kikker proberen uit te wc te halen, kikker springt op Tine haar gezicht, kikker uiteindelijk vrijlaten in de Amazone, zweten, vissen poging 2, eigen visjes eten, de gids die het jungledorp toont waar hij woont, kettingen kopen in het dorpje, het dorpje en het gezin van de gids superschattig vinden, zweten, lange maar mooie boottocht terug naar Iquitos, onderweg dolfijnen spotten, veel ‘ooooh’s!’ en ‘aaaah’s!’ en ‘waaaauw’s!’, zotte visjes die heel hoog uit het water springen, sommige visjes die daardoor per ongeluk in onze boot springen, ik die de vissen vang en terug in het water gooi, onze laatste blikken op de het prachtige regenwoud werpen, terug in onze hostel geen pap meer kunnen zeggen, maar allemaal hetzelfde denken (dit was geweldig!), als een blok in slaap vallen. En zweten.
